Tomasza poznałam przez internet, wspierał mnie w trudnych moich życiowych chwilach. Naprawdę był moim oparciem. To dzięki niemu nabrałam ochoty na dalsze życie, był dobrym przyjacielem. Nie wiem kiedy przyjaźń przerodziła sie w miłość, pierwsze spotkanie uświadomiło mi, że kocham go. On również dawał sygnały że zależy mu na mnie. Pisał wiersze ciągle mówił o miłości o uczuciach i ciągle był. Czułam że oboje kochamy, byłam taka szczęśliwa. Nasze następne spotkanie było jak z bajki, ale do pewnego momentu, kiedy rano powiedział mi że jednak nie, że to nie miłość, że już nie chce się ze mną sie spotkać. To był szok dla mnie, tyle zapewnień z jego strony, tyle słów o miłości i nagle nic. Bardzo to przeżyłam chciałam skończyć ze sobą. Kocham go jak nigdy nikogo, nie umiem sobie poradzić z tym uczuciem, tak bardzo chcę aby on wrócił do mnie i kochał mnie jak ja jego.

Rozumiem Twoje cierpienie, zostałaś bardzo zraniona. Trudno jest przyjąć do wiadomości że nasza ukochana osoba juz przestała nas kochać. Wiem że ci ciężko i bardzo boli, ale na silę nic tu nie można zrobić. Nie piszesz jak długo się spotykaliście, może chłopak po kilkunastu spotkaniach po prostu się znudził lub doszedł do wniosku że jednak nie jesteście dla siebie stworzeni. Może przemyśli sprawę i wróci. Na pewno nie możesz mu się narzucać bo to tylko pogorszy sytuację.
Niestety, nikogo do miłości nie można zmusić.