Jestem mężatką od 15 lat i myslałam ,ze tak pozostanie az do smierci.Ale mąz mnie zdradził,kłamał i oszukiwał przez dosc długi czas.Wyjezdzał ,,słuzbowo\'\' , no i stało sie, zdradził mnie, a na dodatek ma z nia dziecko,/ my nie mamy dzieci/,poniewaz nie moge donosic ciązy,długo sie leczyłam,ale konczyło sie zawsze poronieniem. Prawde mi mowił etapami,zeby mnie nie stracic, zebym od niego nie odeszła! najpierw o niej , i ze to juz koniec,pozniej o dziecku! /i to był dla mnie szok,bo ja tak bardzo pragnelam miec dziecko/nie da sie tego opisac co sie we mnie działo i nie umiem opowidziec jakich on juz uzywał argumentow zebym tylko go nie wyrzuciła! Błagał zebym mu dała szanse,bo zbładził, bo zgłupiał.bo w koncu chciał dziecko..a do tego myslal , ze ona go odda. I dałam mu szansę, stara sie , nawet bardzo, zmienił sie nie do poznania,jest w domu na kazde zawolanie ,razem podejmujemy decyzje, razem wyjezdazamy,poprostu sielanka!,ale ja juz mu nie ufam,nie wiem czy ta zmiana jest szczera,i boje sie co bedzie dalej,czy dobrze zrobiłam, ze trwam w tym, ze nie rozwiodłam sie. Tego jednak nie da sie zapomniec,tym bardziej ze dziecko rosnie, placi alimenty,ale nie zgadzam sie aby go odwiedzał,wiem ze dziecko nie jest niczemu winne. Ale to chyba normalna reakcja,ze nienawidze tej ,,zdziry\'\'która myslała ze kiedy urodzi wyrzuci mnie z własnego mieszkania i zajmie moje miejsce,tak mi sie odgrażała!,niestety nie chce byc z ,,nią\'\' jak ją opisuje jest to kobieta nie do zycia, ilubi rozbijac małzenstwa,krótko mówiac...zdzira\'\',daje na prawo i lewo, to dziecko nie jest pierwsze, ma juz z innym ...Czy dobrze zrobiłam?,bo przezywam psychiczne katusze,psycholog raczej mi nie pomogł,wpadam w depresje, i chciałam odebrac sobie zycie,bo straciło sens!.....